یقین
توسط بر ژوئن 2, 2021
30 بازدید

همبودگاهِ امروز، گرم بود.آدم های بیشتری نسبت به روز های قبل در خواست دوستی یکدیگر را پذیرفتند.
این مرا به سالهای ۱۳۸۸ به بعد برد.آن روز ها هم لینک پیوند ها و لیست وبلاگ های دوستان در بلاگفا و غیره ذلک رونق داشت.از وبلاگ یکی  میتوانستی به جهان دیگران بروی.این خوب بود.هرچند که آن موقع برایم اهمیت نداشت،اما امروز که کشتی جدیدی از آدمهای آن سالها و آدمهای جدید به ساحلی آرامتر رسیده، میدانم چقدر خوب است.چقدر لذت بخش است که از نوشته های هر کدام از شما به جهان دوستانتان خواهم رفت.من دوست شدن های شما را میپسندم.و این همان چیز ارزشمند و روشنیست که با وجود تمام تناقض ها و پیچیدگی هایم، در خودم پیدا می کنم.