شهروز براری
توسط بر می 11, 2022
14 بازدید

    ماجرا از جایی شروع شد که...‌.‌   میل بارفیکس نصب روی چارچوب درب  خورد  توی  سرم .   ......

کمی چشمام  دو دو  زد  ،  و آلبالو گیلاس  چید .  ولی خب  اوفت لاتی  داشت اگر  می‌گفتم  آخ .....     پس  به روی  خودم  نیاوردم  .      

 بعد  هم  که  
_    ژانا    بجای  تماشای  مسابقات  والیبال لیگ بانوان  روسیه     ، پذیرفت که  یک  فیلم  وحشتناک  ببینیم ‌  .    شین براری تازه فیلم به جای خوبش رسیده بود و  شخصیت ترسناک  قرار  بود  از  توی  جعبه تلویزیون  توی  لوکیشن   بیرون  بیاد  چهار دست و پا  که  یهو..... 

  برق  رفت.     این  چند وقته هر  شب  برق  عین  آمار  راس  ساعت  ۱۰  شب  میره .    و  خب  خدا  پدر مادرش  رو  بیامرزه  که  زود  بر میگرده،    ، خلاصه  تاریکی   اومد  و  چند تا فحش  گیلکی  به  تیر چراغ برق  و سایر بستگانش   حواله  دادم  ،  و  احتمالا  طرف  فهمید  معناش  رو  ،  و  سرفه ای  معنادار  کرد  ،  که  مثلا  اظهار  وجود  کرده  باشه  تا  مودب  باشم .   و  خب  طبق  معمول  به محض  حضور و من و  ورود  سکوت  به جو  خونه  ،  ذهن  کنجکاو  ژانا  شروع  به  طرح  پرسش های  عجیب  غریب  میکنه،  همیشه  هم  پیرامون  معنا و مفهوم  کلمات  پارسی  میچرخه   دایره ی  سوالاتش.    کمی  فکر کرد و  ظاهرا  جمله ای  می‌خواست  بگه  به من  ، ولی  دقیق  یادش  نمونده  بود  به  پارسی  چه میشه  ، و تا  حدودی  میدونست   ولی  در  حالت  ایده  آل   یک جمله  ساده  رو  طوری  تلفظ  و  بیان  میکنه  که  بیشتر  شبیه  به  فحش  به نظر  میرسه ،  این‌بار  هم  باز  مث  همیشه  بود  و می‌خواست  بگه  که  ؛

    ادب رو  رعایت کن .

ولی   با  طردبد  و شک  گفت ؛     

   مودب رو راحت  بکن .  ...

_سعی کردم  نخندم  چون  خیلی  حساس  و  زودرنج هست ،   درکی  از  شوخی  نداره   و  خیال  میکنه   مسخره اش  کردم  .  پس  بی آنکه  بخندم  گفتم  ؛      اینی  که  گفتی   بیشتر شبیه  به  یه جمله  دستوری  غیر  اخلاقی   بود .     چون  فقط خودت  اینجا   مودب  محسوب  میشه .   طبیعتا  من که  بی ادب  هستم .   یا شاید  کم  ادب ‌     .  باید  بگی   : .     ادب  رو  رعایت  بکن .     

ژانا  چندبار  تکرار  کرد  و  بعد  گفت  که    مسئول   اسارت  تیم  والیبال  شون   اون  رو   صدا  کرده  بوده  و  راجع  به  اینکه  کجا  زندگی  می‌کنه  سوالاتی  پرسیده .

کمی  مکث  کردم،  ولی آخه  مگه   تیم ورزشی    زندانه  که  مسئول  اسارت  داشته  باشه؟...   

_  گفتم   لطفا  اگر ممکنه  بگو  چه کسی  ازت  سوال پرسیده  بوده  !؟.. 

ژانا  با  حالت  خاطر  جم  و  محکم  گفت :    مسئول    اسارت .  .

_گفتم   احتمالا   منظورت  مسئول    حراست  هست... .

با  حالتی  مشتاق  و  از همه جا  بی‌خبر   ،  تایید  کرد  ‌  .     گفت   آفرین. خودشه.  

_براش  شرح  دادم  که   اگر  مسئول  حراست  یه  مجموعه  کسی  را   احضار  کنه    معنای  زیبایی  نداره  ،  و  یعنی   قراره  برای طرف  مشکلاتی  رخ  بده .   چون  مسئول حراست   در  نقش   ناظم  توی  مدرسه ست .    و ژانا  هم  که  کاملا  از  قافله  عقبه    برگشت  جواب  داد  ؛

   ناظم  کیه؟  همون  ناظر  مسابقات رو میگی  که  از  فدراسیون  واسه  هر مسابقه  می آیند و  نظارت  می‌کنند.      نه،  این که  از من  سوال کرد   شغلش  و  جایگاه  اون  توی  تیم    هست،   و  از تیم  خودمون  هست  ،  ولی دفترش  توی  مجتمع فدراسیون والیبال  بود  و  هم تیمی  هام  گفتن  که  اونجا  رفتم  جدی  باشم،  آدامس  نجوم ،  و  نجاب خودمو  راحت  کنم .

(حجاب خودمو  رعایت کنم )
  بعد   آدرس  منو  پرسید  و  گفتم  که    باید  بیاد  سبزه  میدان   ، بعد توی اون کوچه  که  مدرسه دخترانه ست   اون سمتی  سرش رو بندازه  داخل  و  جلو جلویی  بیاد  و     چون  یکطرفه ست  ،  میتونه  از عقب  بندازه  داخل  ، سمت  محله پيرسرا‌    و  بعد ،  داخل  بشه ،  خونه مون اونجاست که  سرش   تیر برقه   ، تهش  سه راه  سام .    بعد خواستم بیشتر توضیح  بدم  که  عصبانی  شد   گفت   یعنی چی که بهش  میگم   سرش را بگیرد و بیاید جلو ،  و  تهش تیر چراغ برقه ‌   . ....

نمی‌فهمم  چرا  ناراحت  شد .    خب  مگه  اشتباه  گفتم ؟... .  
 

_      نه،  کمی  دو پهلو  بود  و  باید  درک می‌کرد  که  طی  دو سال و نیم  نمیشه  بیشتر از  این  پارسی  یاد  گرفت .  

 

خلاصه نمیدونم  چی شد  که  تا به خودم اومدم   دیدم  دارم توی دل تاریک و سیاهه  سرشبی   براش  خاطره تعریف میکنم.    از خاطرات  بچگی  براش  گفتم   و اینکه    چقدر  شیطون  بودم  ،  و  ماشین  ناظم  رو  توی  سرازیری  رودخانه  زرجوب  هول  داده  بودم  و ژیان  آقای  ناظم  رو   آب  با خودش  برده  بود ‌  . از اینکه      پدرم  گفته  بود   هرکی   اگر  یکی  تورو   زد ،   تو   دو تا  بزنش .  .

فرداش   معلم  یکی  آروم  زد  با خط کش  کف  دستم  ،  چون  پونز  گذاشته بودم  روی  نیمکت  نفر  جلویی  ،   و تا یکی  زد   من  دو تا  مشت  زدم  به  آقای معلم  و  چون  قد من  اندازه یه  بچه هفت  ساله  بود ،  دو تا مشتم  نشست  جایی  که  نباید    می‌خورد   و  بیچاره  نقش  زمین شد ،  و بعد  توی  دفتر  مدیر    گفتم  که  پدرم  بهم  گفته  که هرکی تو رو  یکی  زد    تو  دو تا   بزن .‌    و.‌‌‌‌.. 

       ' همین  موقع  برق   .  وصل  شد  و  دیدم   ژانا   سر جاش  نیست .   خب  من واسه کی  داشتم حرف  میزدم پس ،   _     ژانا  ..... ژانا....‌ ؟..

'  صداش  می اومد   ، دقیق  هم  از  همون نقطه ی قبلی و گوشه ی سالن  ، سمت  مبل .  ولی  خودش  نبود ‌  .  _  بسم الله..... 

_   تو کجایی ، پس چرا  تصویرت  نیست ؟...   صدا  هست  ، ولی  تصویر  ندارم .  
'بعد  دیدم  داره پشت  مبل   یک دستی  تمرین  شنا  می‌کنه  .  
  ژانا   میگه :   
   راستی آخر هفته  یکی از دوستام داره شام میاد اینجا  با هم بازی تیم فلان با بسار   رو  تماشا کنیم .  

_ خب ، به من چه .  بیاد .     لابد  من باز  باید  نیام خونه ی خودم  تا  اون  بره  ....     پس خدا کنه  بازی  توی  سه ست  پیاپی  تمام بشه    به پنج ست  برسه    خیلی روی  اعصابه ‌  . اوکی .    مشغول  باش ،  باقی  تمرین خودت رو انجام بده .  


' خدا  عقل  بده .   با  ورزشکار  همخونه  شدن  این  بدبختی  ها  هم  داره .    یا  داره  از  چارچوبه ی درب  بارفیکس  میره  ،  یا  پای خودش  رو  گیر  داده زیر  مبل راحتی،  و داره  تمرین کار شکم  می‌کنه  ،  یا  داره  لیگ روسیه  بانوان  والیبال  نگاه  میکنه.          خب  اعتراضی  نیست ‌ . اصلا به من چه .  

  ظاهرا  اداره  برق  دستش  خورده  بود  و اشتباهی  برق  وصل  شده  بود   ، چون  مجدد  برق  رفت . 
 خب  کورمال کورمال  هرکی  به  اتاق  خودش  رفت .  
چند ساعتی بعد ، 
همه چیز  عادی  بود   میدونستم که برق  اومده .  ، چون  به محض  آمدن  برق ،  صدای  آسانسور  شنیده  می‌شود  که  رفرش‌  و  بالا  میاد .     

انتهای  کتاب رسیده بودم  ،  کم کم چشمانم سنگین  شد و خواب  رفتم ،   و  کابوسی  یی سر و ته  میدیدم   گویی  تب  داشته  باشم،    
آگاه بودم  که  دارم  خواب  میبینم  ولی  سخت بود که جدی  نگیرمش‌  ،    کوچه  بود و من  بودم   خودروی  ژانا  ،  خواستم حرکت کنم  که  کسی  زد  به شیشه،     نگاه کردم  ولی  کسی  نبود ،   صدای  میو میو  گربه کوچولوی  کوچه  مون  رو شنیدم  ،  همونی  که  ژانا  بهش  غذا  میده    ،  نگاه کردم بهش     که  یهو  قد  کشید  و روی  دو پای  خودش  ایستاد ،   مونده بودم  فرار  کنم  یا  قش !...     خلاصه  بین این  دو گزینه  دو دل  بودم  و از  وحشت  زیاد     کم مونده  بود  که  قالب‌ تهی  کنم ،  و پس  بیفتم  ولی  یادم  اومد  که  اینا  همه  خوابه  ،  نباید  بترسم ،    گربه  با یه صدای  ملوس  و  لحن  کودکانه  گفت : 
 "    من بودم  زدم  به شیشه ماشینتون   .   خودش  نیست ؟   این دختر بلنده  رو  میگم .     بهش بگو تکلیف منو روشن کنه  .  مسخره اش که نیستم . .    مگه الکیه ....  روزها  نازم بده ، شبا ولم کنه توی کوچه میون این همه هاپو .    به قول شاعر ؛  ما هم داریم یه یار سفری . .پیشنهاداتی داشتم  از یه خانم دکتر . تا حیوون خونگی اش بشم ، ولی چون  هاپو هم داشت،  آبمون‌ توی یه جوی نرفت ، گفتم یا جای منه اینجایه‌  یا این هاپو پدرسگ .     حالا میشه این  درب  رو  باز  کنی    لااقل امشب رو توی پارکینگ شما روی  پادری‌  بخوابم ، بعد فردا یه فکر میکنم  ، نهایتش هم میرم خودمو  تحویل  هاپو میدم،  میگم  بیا منو بخور "  شهروز براری
 
از  وحشت  داد  زدم  و  از خواب  پریدم ،    این دیگه  چه  کوفتی  بود  دیدم .    دقایقی گذشت  و  آشفته بودم  به نظرم   همه چیز   کلافه کننده   بود ،    همه چیز  روی  اعصابم  رژه  می‌رفت،  صدای  قطرات  چیک  چیک  چیک  ،  چکه ی  شیر  آب ،    صدای  درب پارکینگ  که محکم بسته  میشه،  . 
  از درز  درب  چوبی  اتاقش  می‌شه  تابش  نور  روشنایی  را  دید.  معمولا  چنین ساعاتی  بیدار  می‌شود  و  رو به  ضلع سوم  اتاقش   و  مجسمه ی مریم  باکره  و  صلیب  مسیح  روی دیوار   دعا  می‌کنه. 

   خلاصه  به مرور  کمی سکوت  به  روزگارم  برگشت  و  عزم خودم رو جزم کردم تا  بلکه دوباره  خوابم ببره،   ولی هرچه چشم بستم  دلم خواب   نرفت،  شده بودم اسیر فکر و خیال.      داشتم به اینکه  چرا  عبادت کردن  اهل  مسیحیت  پروتستان   اینقدر  طولانی  هست  فکر  می‌کردم   و  به آزادی عمل اونها  در  روش  عبادت،   به اینکه  حرفهای  دل  خودشون  رو  با  خدای  خودشون  می‌زنند  ،  و نه این‌که  به  زبان دیگری باشه  .  مثلا مانند  ما  که به‌ عربی  نماز  می‌خوانیم،    بعد به این‌که  یک  ورزشکار  سطح حرفه ای  حق  نداره  ساعت  دو شب  بیدار  باشه   فکر  کردم ،  خب  واقعا  نوبره ،   چه لزومی  داره که  شب  عبادت  کنه،  خب  مگه  روز  چه ایرادی  داره ‌  . البته  مطمئن  نبودم  پشت  درب اتاق اون  چه خبره،   شاید  خواب  باشه ، یا داره   مدیتیشن میکنه،   به هر حال  خواب نیست،  چون  عطر  موم شمع  احساس میشه،  یا  داره  یوگا و  تمرکز و مدیتیشن می‌کنه  یا  عبادت .  خب  اصلا  هرچی،  به من چه ربطی داره ‌  .     کمی  بعد  به  آقای  چاق  همسایه  طبقه  دوم  فکر  کردم  ،  فروشگاه  7   سِوِن    محله  می‌گفت  که   آقای  همسایه  به  اونا  گفته  که   آیا  ميدونند  که    همسایه  طبقه  بالایی   (یعنی  من و ژانا)     چه  نسبتی  با  هم  داریم  ؟....     بعد  یارو  هم  گفته  بوده  که   مگه  اینجا  ثبت و احوال  هست  که  چنین  پرسشی رو  از  ما  میپرسی .     

خب  مردیکه ی  خرفت  ، خیلی  روی  اعصابه  ،  تا تکان  میخوره   چهار تا  حدیث  از  صدر اسلام و  آیه  و   سوره  و  روایت  ازش  بیرون  میزنه‌  .   تکه  کلامش  این هست  که  هربار  موقع  حرف  زدن    ،  با  مکث و خونسردانه    قیافه ی   آبدوغ‌ خیاری   به خودش  میگیره   که  انگار  خیلی   خردمنده،  بعد  میگه :    روايت داریم که در سده ی  اول  بعد از اسلام  فلانی  به  فلانی  فرموده  بوده   اقرا سماوات و الارض  اوضاع وخیم سر مرزُ  ،  و الذینَ  روز  به  روز   ، بدتر  از  اینَ .   یعنی  آله  بله  جیمبله‌.....‌  

اسمش  رو  باید  بزارم    آقای   حدیث گوی   متحرک  .      انگار   تمامی  احادیث  رو  یک به  یک   از  حفظ  شده .   آدم  رو  یاد   یکی  از  دوستان  گل و حاضر  در  همبودگاه  میندازه  ،  که  بعنوان  نیروی  آتش به اختیار    در محیط  مجازی  دیگری  بنام   Bayan.ir   عزم خودشو  جزم کرده  بود   با  امر به معروف و نهی از منکر    کشور و  هشتاد میلیون  هم وطن  رو  نجات  بده ،   زیر  هر  مطلب چهار  خطی   در وبلاگ ها    چهل خط  احادیث  می‌نوشت  .  البته  خب  بجای  اینکه  من و  هنرجویان   منو  به صراط  مستقیم  هدایت  کنه  ، آخرش  خودش  از  راه  راست  به  در   شد  ‌   .  الانم  بین  ما  تشریف  داره  . و خیلی هم  فرد  شریف ، محترم  ،  و برخلاف  تصور  اولیه   ، انسان  خوش قلب ،  مهربان ،  با وجود و  خوش مشربی‌  هست ‌   .   بنده ی خدا  از بس  تلاش  کرد  من و هنرجویان  کارگاه  داستان نویسی شین   رو  به همراه  بیش از  صد  وبلاگی  که  در  محیط  Bayan.ir   فعال  بودن    رو  متقاعد  کنه  تا   درباره  شهدا    داستان و خاطره  بنویسیم   که  آخرش  خسته شد ، تصمیم  گرفت  خودش  نویسندگی   رو  یاد  بگیره  .  الحق  که  قلم  خوبی  هم  داره .  و  خیلی  خوب مینویسه ‌   ‌  .   ما  مثلا  بهش  الکی  میگیم   علی ‌  .    ولی  شما  باور نکن  .     در همین  تصوراتم  بودم  و  یه سر به همبودگاه  زدم   ،   و  چهار تا مطلب  خوندم   ،  و عالی  بودند  و بعد  خمیازه ای  کشیدم  و 
یواش یواش  آرامش  به روزگارم  برگشت  و  به سر مرز  خواب و بیداری  رسیده  بودم  و شاید کمی هم  بیشتر،    ینی  احتمالا   چند  قدمی  وارد سرزمین  خواب و رویا  شده بودم   تا اینکه  ناگهان ....‌‌

       صدای زنگ آیفون  نیمه شب  بشکلی  آزار دهنده و مکرر  سکوت خانه  را  جر  داد  
  .     سراسیمه  به  عالم هوشیاری  پل  زدم،   چراغ اتاق  ژانا  روشنه  هنوز ‌ .     صدای  آیفون  قطع شده و سکوت  آمده،  کمی  گیج و  گنگ  هستم،  آیا  خواب  دیدم  که  زنگ  خانه بصدا   در آمده  .....   نمی‌دانم،    
  نور  صفحه  تصویر آیفون  روشنه.   پس بی شک وافعا  کسی  زنگ  واحد  ما  را  زده،   همزمان با خروج من از اتاق  و رفتن سوی آیفون    ژانا  نیز  از اتاقش خارج می‌شود  ،   با  لهجه ی روسی و خاص خود  می‌پرسد:           دوز وانی یو   ؟    
  من نیز بی آنکه توجه کنم او روسی حرف  زده   طبق معمول  دچار    پیش داوری شدم  و  به تصور آنکه  او   گفته  است      ؛  دزد است، وا نکنی ها.     پاسخ دادم :   مگه  دزد  زنگ آیفون رو میزنه  واسه  ورود !...‌  چه حرفایی میزنیاااا دختر ‌   . .
مثل همیشه  از  اصل ماجرا  غافل  و شروع  به  توضیح و توجیه  نمودیم   او  می‌گفت؛   
   شاخروژ (شهروز)   من گفتم  که   دوز وانی یو ؟   چه ربطی داشت به  جوابی که دادی .   دوز وانی یو ،  یعنی   چه  کسی میتونه  باشه .    
کمی  سرم  را  خاراندم‌  و  الکی  تظاهر  کردم  که     خودم  متوجه  شده  بودم .   

ولی درون تصویر  مات  صفحه  نمایشگر  آیفون  که  کسی  دیده  نمی‌شود،   فقط  یک گربه ی سیاه  درون  کوچه  نشسته .  و  به آیفون  خیره  مانده .   
  ژانا  میگوید :     یا  بس فاکونیو‌‌   .... 
خب  با  کله ی  پوک  خودم  سریع  تجزیه تحلیل  کردم  که  لابد  گفته   ؛      f*ck‌    new   
خب  والا این ترجمه اش  به فارسی  همچین چیز  جذابی  نمیشه ،  و بی ربط  با شرایط  موجوده .   لابد  باز  دچار  کج فهمی  شدم .   نگاهی  بهش  می اندازم ،    خیلی  مضطرب  هستش ،  کمی  مردد  و  دو دل  خطاب بهش  گفتم :
       میشه  یکبار دیگه  بگی   چی گفتی  ؟..‌ 

Кто звонил? я обеспокоен   او نیز  تکرار کرد 

        خب آخه  اینو  یکبار که  گفتی  ،  فارسی  اش  رو  بگو   . 
  او  با  بی حوصلگی  می‌گوید  :       یانی‌  (ینی)   .. من مضطرب هستم .   دلنگرانم ،  بی قرارم .    
  سپس  ادامه  داد  ؛    واقعا  از  ظاهرم  معلوم  نیستش ؟..‌ 
  
 طبق  همیشه   بی تفاوت  به اصل ماجرا  و   بی اعتنا  به اینکه  الان  جریان  چیز  دیگری  هست    شروع  به    گفتگو  کردیم   و خواستم  براش  شرح  بدم  که  برخی  کلمات  روسی  وقتی  تلفظ  میشه  و  به گوش آدم میرسه    یه جورایی شبیه  به برخی از کلمات  خاص  انگلیسی  هست ‌  و خب  طبیعتا  می‌بایست  پرسش  می‌کردم   تا سو تعبیر  نشه   ، آخه     فاکه‌ نیو         رو  کجای  دلم  بزارم  من .    بد  کاری کردم  ازت توضیح خواستم تا  جلو  سو تفاهم رو بگیرم ‌  !....   اگه  بد کاری  کردم  بگو  بد  کاری  کردم .   بعدش  تو  این وقت  نصف شب   چرا  روسری  ات رو  اینجوری  محکم  گره  زدی  زیر  گلوت ،  و تقریبا  کبود  شدی  از بس  محکم  بستی،  بعد  شلوارک  تیم والیبال  پوشیدی   جلوی من  داری  باهام  بحث میکنی ؟...   
ژانا می‌گوید  :   я поклонялся    یا که پاروکیانسه‌         (داشتم  عبادت می‌کردم،  خب ) 
  با  آنکه  نفهمیدم  چه  گفته  ولی  زیر لب  زمزمه  کردم    : 
   هرچی گفتی  خودتی .   
خب  کار از محکم کاری  عیب نمیکنه .   شاید  فحش  داده باشه،  بد نیست  همیشه  احتیاط  رو  رعایت کنیم  از قدیم گفتن  احتیاط شرط  عقله .   

مجدد صدای  آیفون  و  فشردن  پیوسته ی  زنگ  خانه    ، جو را  سنگین  و  سطح  آدرنالین  را  به سقف رساند ،       ژانا با لحن  درمانده  و  صدای لرزان  می‌گوید :  
   Мы умрем    میوم‌ ریوم. (ما میمیریم) 
   وااا؟؟    یعنی  چی  که  میو  میو  میکنی  ،  مگه  خول  شدی ؟..‌     
عجیب است  چرا تصویر نمایشگر  آیفون  نویز  داره  و  انگار  پارازیت  افتاده  باشه    همش  پر پر  میزنه .  
جفتمان  خیره  ماندیم  به  تصویر  و چند بار  شاسی خاموش روشن  را  زدم و تصویر یکهو و ناغافل  واضح  شد ،   از صحنه ای که  می‌دیدیم      فکمان‌  افتاد   و  چشمان  گرد  و  تپش قلب  بالا    ، این  محال  ممکن  است .   این  همان  گربه ای ست  که  ژانای  دل نازک  و مهربان  سر شبی  برایش  سوسیس  برده  بود .    ولی  او  صورتش  در  مقابل  لنز  آیفون  بطوری  ثابت مانده  که  گویی  یک و نیم متر  قد  داشته  باشد ، زیرا  مانند  عکس  3×4      وسط در وسط  کادر  بی حرکت  مانده،    انگار  قرار  است  از  او  برای  پاسپورت  عکس  بگیرند  ، جدی  و اخمو  است ‌ ‌ . ولی  مگر  فیلم  تخیلی  و یا  کارتون  کودکان  است  که  گربه  بتواند  زنگ  آیفون  خانه مان  را  بفشارد  و این چنین  جلوی  لنز  آیفون  بی حرکت  بماند .  
خب  کم مانده  بود  شلوارکم را  خیس  کنم ،  می خواستم  ان لحظه  چیزی  بگویم   ولی  زبانم  بند  آمده  بود ،    گویی  لوکنت  از پشت  دهه ها  تقویم و یادگاری از دوران  کودکانه هایم  مجدد  بازگشته  بود  و  من دچارش  شده  بودم ،  با  لوکنت  می‌گویم  :      
  ص  ص  ص  ص  صد  ب ب بار گفتم ب ب به بهش غذا  نده ،  پر رو  میشه.   خب  گمانم  با ت ت ت تو  کار  داره . من رفتم ب بخوابم . .
ژانا  جلویم  را گرفت  و  گفت؛   مسخره بازی رو کنار بزار ‌.  اینجا  چه خبره.    
     خب  به من چه،  گربهه رفیق خودته،    چرا از من میپرسی،    گفته بودی  که آخر هفته  یکی از رفیق های همبازی تیم  رو واسه شام دعوت کردی    ، ولی آلان  که  یک شنبه ست ،  منظورت  همین  بود ؟.‌‌  .. خخخخ 
ژانا  کلافه  و  پریشان  حال گفت:       مسخره بازی نکن . مگه ننیدینی‌ (نمیبینی) که ترسیدم .  یا بص‌ فاکون ایو‌    (خیلی بی قرارم ‌) 
دلم برایش سوخت  و گوشی را  برداشتم  و قبل از آنکه  چیزی  بگویم  ،  صدای  همسایه های  دیگر  را شنیدم  که  می‌گفتند؛   پیشته‌   برو پایین،  نصف شبی بی خوابمون کردی ‌  .   
دیگری  می‌گفت:   همش  تقصیره  این  دختر  روسی درازه ست ، 
صدای  خانم  نخجیرانی  که  گیس سفید و بزرگ  ساختمان است  نیز  شنیده می‌شد که می‌گفت؛    الهی،  اون طفل معصوم چه تقصیری  داره .  چرا هرچی میشه  میندازی  گردن  اونا . خوبه حالا  اونا  مالک  هستن،  و  شما اینجا  مستاجر و مهمان .... .

ژانا  اصرار و  تکرار :    چی  میگه ؟ به چی گوش ایستادی ؟.‌.  
.
هیچی  ظاهرا  زنگ  همه  رو  زده  ،  و  همسایه ها  دارن  نصف شبی  از  وقار و نجابت  و  حس  حيوان دوستی ات  قدر دانی  می‌کنند ‌  ‌  .   

ناچار   درب  را  باز کردم   و   از  پلکان  رفتم 

  تا  لااقل  آسانسور   موجب  بیرون آمدن  همسایه های  دیگر   نشود

چون  قانون آن است که از دو شب به بعد  استفاده از  آسانسور  ممنوع  است  ‌      . رسیدم  پایین  و   درب  را  باز  کردم  ،         دیدم  تکه ای  بزرگ  از  ژامبون های  سر شبی  که  ژانا  آورده  بود به  گربه  بدهد   روی  سکوی  کوتاه آیفون  جامانده  و  رفته  زیر  قاب تلق آیفون و    گربه سیاهه کوچه  نیز  آمده  روی  سکوی  آیفون  نشسته  و   با هر  تکان  چند زنگ و شاسی آیفون  را  می‌فشارد،   و او تلاش دارد که  سوسیس را  از  زیر  تلق  بیرون  بیاورد   . 

خلاصه    کمکش  کردم  و  او نیز   پایین  رفت .   

بالا آمدم   و  حین  عبور از طبقه ی دوم  ،  همسایه  بد اخلاق مان  که  خانمش  پشت  سر  ژانا  حرف  زده  بود   درب  را  باز  کرد  و پرسید  ؛    چی بود آقا، ما رو بی خواب و آرام کرد ، چرا غذا میدید به گربه های کوچه ....
  ایستادم حرفش  تمام  شود  ،  و   سپس  با کمی  خیره ماندن  به  او  و شکم  بزرگش  و عرق گیر  سوراخش ،  با  لحن خاصی  گفتم :    علیک سلام .   شما خوبی، شب شما بخیر .  نخیر ربطی به  غذا  دادن  نداشت،   بلکه  گربه پرسید    میزان  گناه در غیبت کردن پشت  همسایه ی  دیگر   بیشتر  است  یا  گناه   غذا  دادن  به   او .    و خب من هم  جواب  دادم  که  حدیث داریم  غیب  ۹  برابر  بیشتر  از    زنای  محصنه    گناه  داره .  
 همین .  شب شما  خوش . 

بالا آمدم.   و    ژانا  که  به  راه پله  آمده  بود و از بالا  گوش  ایستاده  بود  و چیزهایی را کمو بیش  شنیده  بود    پرسید ؛     
   شاخروژ (شهروز)   چرا   گفتی    فامیلی  من   محسنی  هست .   مگه  من  ایرانی ام که فامیلی ام  محسنی  باشد،   بعدش  هم  چه دلیلی  دارد  آقای  بد اخلاق  طبقه دوم  نام  فامیلی  مرا  بپرسد ؟.‌‌  ‌.‌ 

مانده  بودم  که    آیا  باید   برایش  شرح  دهم        زنا    با    اسم او   یعنی   ژانا     بی ربط  است  .   و زنای‌ محصنه    یک  چیز  دیگر است که  کاملا  بی ارتباط  با  ماجراست .     و  در همین  افکار  بودم  که  او  پرسش   جدیدی طرح  کرد و پرسید :   
   حدیث   کیه حالا ؟...   چرا  گفتی  که  حدیث  داریم.      منظورت  دیس  بود ؟  اونایی که  استکان  داخلش میزارن؟   حالا این وقت شب  دیس  می‌خواست  چیکار ؟... 

من  ماندم  و  دهانی  باز  از  شدت    پیچیدگی   پرسش های  بی ربطی  که  او  تصور  میکرد   ربط  دارد ‌  .  دقیق  مانند خودم  که  او هرچه  به  روسی  می‌گوید   را  اشتباه    تعبیر  میکنم .   خب    بهتر است  بروم  بخوابم.    
  به  او با لحن صبورانه ای  گفتم ؛       ظاهرا   مریم و اسی مسی‌ ½   چشم انتظارن ، بهتره بره  باقی  دعا هاش  رو  بخونه    .  

شب خوش.  


                     پایان .  
(½عیسی مسیح)    

 #خاطراسا #وارش  #روزنویس   #روزنوشت #همبودگاه  #گربه  

پست شد در: روزنوشت