شهروز براری
توسط بر جولای 27, 2022
40 بازدید

  یکجای  کار  دردم  گرفت .    ولی  آخ نگفتم .   در عوض  ریختم توی خودم  و بغضم رو  قورت  دادم ‌  .  خب   مرد که گریه  نمیکنه .

  "      پا میشه راه میره و فکر چاره میکنه .    " 

این  جمله ای بود که  مادر    توی بچگی  بهم  میگفت .   

  ولی  هرچی  قدم میزنم و راه میرم  تا فکر  چاره  کنم   باز  فایده  نداره  و  بی اختیار  قدم هام  به  قبرستان شهر  ختم  میشه .     

  یه چیزی داره  از  درون  مث خوره ، روحمو  میخوره .  داره منو  ذره ذره  آب  میکنه .  زجر  میده .    هنوز  توی  گوشم  هست  صداش .   صدای لرزانی  که  از پشت  گوشی   با  کمی مکث  و  تاخیر  و بغض آلود  می‌گفت؛ 

      فقط  بیا

 

ولی من تازه  پام به فرنگ باز شده بود . تازه  راه و رسم زندگی توی فرنگ رو یاد  گرفته بودم .   از همه مهم تر   تازه  پدرم  رو  دیده  بودم  .  و  اون   پدر  روز به  روز  جوان تر  از  قبل  می‌شد،  شاد و  خوش گذران .  بی غم و آرمانی .    نه غمی ، نه دردی ، نه حس غربتی .   خب  شب به شب  مهمانی  و  هم وطن های  فرنگ نشین   سبب  شده بود که درد غربت  با من غریبه  باشه .    هربار   و هر ماه  تلفنی  با  ایران و مادرم  حرف میزدم  و  اون  سکوت  می‌کرد پشت  گوشی ،   و فقط  با حال و احوالی  افسرده   می‌گفت؛ 

   فقط  بیا 

 

   کار به جایی رسیده بود که  دلم  نمیخواست  باهاش  تلفنی  حرف  بزنم .    و  وقتی  بعد  بیست  سال  برگشتم    و  دیدمش    از تعجب  وا  رفتم . 

  دیگه  خودش  نبود .  خیلی  شکسته  و پیر  شده  بود .  اون  سکته  کرده  بود  و  انگاری   از همون  بدو  غیبت و سفر و هجرت من   ، دچار  سکته  شده  بود  و  نمی تونست  روان  حرف  بزنه  ،  لوکنت گرفته  بود   ‌ .    و من  غرق حسرتم  و  اندوه  .   چون  کسی رو جز من نداشت .    و  هربار  گفته بودش  بهم   که ؛  

    فقط بیا

ولی  من  نمی فهمیدم .     من  چیکار کردم  خدا .  

 

در همین  افکارم  که  باز  شهر  زیر قدم هام  طی میشه    و به  سر مزار  مادر میرسم .    آما  چه  دیر.....



گاهی اوقات  در  تاکید و تکرار  برخی  جملات ساده  از جانب  عزیزان مان  ،  حرفی عمیق نهفته است .  حرفی که  برای  گفتنش  هیچ  واژه ای نیافته اند ، و از سر ناچاری     کلمه ای  را برگزیده و پیوسته تکرار می‌کنند.      کلمه ای که به ظاهر  ساده  می نماید .  ولی  وقتی که  یک امر  ساده  به شکل غیر معمول تکرار می‌شود      باید  در  موردش  مکث  و تامل  نمود . زیرا  بی شک  حرفی درونش  نهفته .   

   حرفی  داشتن  ، دردی داشتن ،  و نیازی داشتن  و  نگفتن ،  در خود  نهفتن ،  چه درد بزرگی ست  ، وقتی  توان  ابراز  نباشد .   


 

 

 بداهه   #شهروزبراری    #داستان_کوتاه   #نویسندگی_خلاق   #بداهه  

 

قدر مادرمان را  دانسته و   قدردان آنان باشیم .  

#گربه_شناقدار   #نمکدان_شکسته  #پویش_نویسندگی  #شین_براری