بریت ماری اینجا بود

شخصیت بریت‌ماری در کتاب «بریت‌ماری اینجا بود» تا حدودی شبیه شخصیت «اوه» در کتاب «مردی به نام اوه» و شخصیت مادربزرگ در کتاب «مادربزرگ سلام می‌رساند و می‌گوید متاسف است» است. شخصیت‌پردازی که شاید در ظاهر کلیشه‌ای و تکراری به نظر بیاید. این بار هم یک آدم مسن با وسواس و مقررات و رفتارهای عجیب ولی در نهایت شخصیتی شیرین و مهربان که خواننده مثل «اوه» به او علاقه‌مند می‌شود.

شاید در ظاهر بتوان بین شخصیت‌های رمان‌های بکمن شباهت‌هایی پیدا کرد اما در هر کدام از شخصیت‌های آثار او ویژگی‌هایی منحصر به فردی وجود دارد که باید با نگاهی تیزبینانه آن‌ها را کشف کرد.

بریت ماری زنی نامرئی است، کسی از درون او خبر ندارد. او تمام عمر خود را با ترس این‌که در تنهایی بمیرد و روزهای زیادی بدن بی جانش کشف نشده باقی بماند زندگی می‌کند. بریت‌ماری وسواس تمیزی و سازماندهی دارد. همه‌چیز باید مرتب و تمیز باشد و اگر غیر از این باشد ماری احساس گناه می‌کند.

همه‌ی این‌ خصوصیت‌ها بریت ماری را تبدیل به یک زن غیرعادی با عادت‌های عجیب و تغییر ناپذیر کرده است. این نوع زندگی برای اکثر افراد جامعه کسل‌کننده و غیر قابل باور است. اما ماری در طول داستان امنیت و آسایش واقعی را پیدا می‌کند. نکته‌ی جالب و متشابه درباره‌ی ماری در این کتاب با افراد جامعه این است که او هم مانند خیلی از افراد، درست وقتی که با فشار روانی مواجه می‌شود تصمیم به تغییر می‌گیرد. زمانی که ماری زندگی با شوهرش را غیرقابل تحمل می‌بیند، تغییر تنها گزینه برای اوست. همین واقع‌گرایی بکمن در خلق شخصیت‌ها، جذابیت داستان‌های او را دو چندان می‌کند.

 در ابتدای داستان ماری زنی تسلیم‌شده در برابر خواسته‌های همسرش است. او خود را در هر شرایطی فدای افکار و احساسات دیگران می‌کند چون دوست ندارد دیگران از او دل‌آزرده باشند. ماری به مدت چهل سال خودش و رویاهایش را نادیده می‌گیرد تا دیگران را از خود راضی نگه دارد. احتمالا بسیاری از خوانندگان هم با شخصیت ماری همذات پنداری ‌کنند چراکه ممکن است آن‌ها هم به خاطر دیگران خودشان را کنار گذاشته باشند و حالا به دنبال انگیزه‌ای برای تغییر باشند...