صادق چناری
مرد.
زندگی می کند در
تهران, ایران.
عباس رضایی
زندگی می کند در
تهران, ایران.
شیما جانقربان
زندگی می کند در
تهران, ایران.
مریمالسادات رضوی
زن.
زندگی می کند در
تهران, تهران, ایران.
فرهنگ فصیحی
زندگی می کند در
تهران, ایران.
آپریل 14, 2021
دسته بندی: روزنوشت
137 بازدید
هادی تقی زاده: وقتی اولین داستانم را نوشتم هیچ علاقه ای به داستان نویسی نداشتم. چون شنیده بودم داستان نه نان می شود نه آب. شاید برای بعضی ها نان و آب داشته باشد اما برای من پشگل بز هم نداشته است. برای همین رفتم و استخدام سازمانی دولتی شدم که لااقل آب باریکه ای باشد و از گرسنگی تلف نشوم. داستان نویسی برای من مثل اعتیاد به مخدرات است. می دانی نتیجه ی خوبی ندارد اما اگر ننویسی دست و پاهایت درد میگیرد. من تا امروز نزدیک به ۱۱ عنوان کتاب نوشته ام. یعنی هر وقت دست و پایم درد می گیرد داستان می نویسم. راستش را بخواهید داستان نویسی اگر چه کار بیخود و مضحکی ست اما یک جور کیف و لذت غریبی هم دارد. در این کار هیچ امر متعالی وجود ندارد. یک جور میل به بازی با کلمات و رویدادها و خیالات است. شاید برای همین انسان که بازیگوش ترین جانور روی کره ی زمین است به داستان نویسی و داستان خوانی علاقمند است.
من مثل بعضی از نویسندگان نیستم که فکر کنم با نوشتن به جهان معنا میدهم. اگر معنایی باشد در همین زیستن منحط ما نهفته است . ما می نویسیم تا از شر زمان و روزگار بگریزیم. می نویسیم تا مرگ به حرکتش ادامه بدهد. اصلا مهم نیست چند نفر آثار ما را می خوانند. چون هر کتاب پاسخی به مرگ آدم هاست و آدم ها ذاتا از مرگ می ترسند و از آن می گریزند. از این رو کتابخوان ها و نویسنده ها، کتاب گریز ترین موجوداتند. در کشور ما هم که همه چیزش نور علی نور است. من با نوشتن داستان به القابی مفتخر شدم که فکر نمیکنم با کار دیگری میتوانستم این لقب ها را دریافت کنم. مثلا دوستانی که ناظران اتوریته ی حاکمند کتاب گراف گربه ی مرا نجس خواندند و مرا لایق نگهبانی پارکینگ های عمومی دانستند. به همه ی ادارات نامه نوشتند که فلانی حق هیچ پیشرفت اجتماعی را ندارد. این ها را گفتم تا بدانید کاری که اعتیاد داستان نویسی با من کرد مرا از همه ی مواهب گذرای انسانی محروم ساخت. در عوض به من چه داد؟ قبلا فکر میکردم ادبیات به آدم آگاهی و جسارت می بخشد. اما الان گمانم بر این است ادبیات کاری به جز باز تولید زندگی ندارد حتا در خیالی ترین و آزادانه ترین نوع ممکن. به هر حال اگر ادبیات روی دیگری داشته باشد و مثل همه چیز این دنیا منحط نباشد می تواند کاری کند تا در آرامش بمیریم. بعید می دانم .
دوست دارید یک گفتگوی جذاب از داستان نویس خلاق ایرانی بخوانید؟ اینجا رو نگاه کنید.
محمد اکبری
مرد.
زندگی می کند در
تهران, ایران.
داود شکوهیان
مرد.
زندگی می کند در
تهران, ایران.
بهنام مومنی
مرد.
زندگی می کند در
بوشهر, بوشهر, ایران.
غزل دستوری
زندگی می کند در
تهران, ایران.
پنج زبان عشق نوجوانان
تومان36,000
کتاب 5 زبان عشق نوجوانان به این میپردازد که ما انسان ها، همانگونه که به زبان های مختلفی صحبت می کنی
تعداد موجودی
1
