گلاره جباری

اون وقت‌ها که مدرسه‌ای بودم هیچ وقت برای هیچ امتحانی استرس نداشتم بیخیال بود و همیشه یه نمره‌ی معقولی می‌گرفتم. حتی گاهی هم نمراتم از معقول پایین‌تر می‌شد و ناپلئونی درس‌ها را پاس می‌کردم اما اصلا برام اهمیتی نداشت. چون در قید و بند نمره نبودم و انگار می‌دونستم نمره‌های مدرسه قرار نیست جایی تو زندگی کمکم کنه. اما این روزها توی روزهای سخت و پر استرس کاری هستم و دقیقا حس بچه‌ی مدرسه‌ای رو دارم که در پایان ترم هست و داره طبق برنامه امتحان میده و هر امتحانی که تموم میشه یه آخیش می‌گم و از فرداش باید برای امتحان سخت بعدی آماده بشم. باید تمرکز کنم، باید تلاش کنم، باید سخت درس بخونم و همین فکرها و یک حجم زیاد درس که روی سرم ریخته خواب رو از چشمام ربوده و مدام مغزم داره دقیق میشه که نکنه چیزی از قلم بیافته و نکنه توی این امتحانات مردود بشم. برای منی که حتی زمان کنکور هم هیچ استرسی رو تجربه نکردم این حالت برنامه‌ریزی پشت سر هم برای برنامه‌های سخت کاری و فشرده جالب و غریبه! اما آدمی‌زاد دوست داره خودش رو در یک چالش غرق کنه و بعد که این دوره‌های سخت و پر استرس زندگی تموم شد برگرده به کارنامه‌ی خودش و به این روزهای پرکار نگاه کنه و بعد از یادآوری خاطراتش یه لبخند بزنه و بگه اون روزها هم گذشت‌...         #زندگی#روزهای_سخت#استرس#امتحان#کنکور#چالش#کار#شغل#ایونت#رویداد#مدرسه