ناصر قلمکاری

    خورشید چنان می تابید که گویی نمی خواهد کسی به آسمانش خیره شود. این چندمین باری بود که ماکان از مقابل تخته سنگ نشان کرده اش می گذشت.گیر افتاده بود هرچه پیش می رفت فایده ای نداشت انگار فقط دور خودش می چرخید.راه میان صخره ها پیچیده بود و سنگها بزرگ و کوچک ،کوتاه و بلند کنار هم قرار گرفته و دیواری سنگی در دو طرف مسیرساخته بودند.راههای تودرتو که به نظر تمام نشدنی می آمدند و نمی شد فهمید کدام راه است و کدام بیراه.ماکان از دور تابلویی دید کوله اش را روی دوش انداخت و به طرف تابلو دوید اگر ی...

قلب را ازخانه اش جدا کردند چون قراربود بعد از قطع دستگاه ها خانه اش به زیر خاک برود.برای اینکه قلب می تواند در خانه ای جدید شانسی دوباره را امتحان کندو به کسی شانس زندگی بدهد. پس حالا قلب را داخل جعبه با تشکیلات و یخ می گذارند. حامل باید قلب را هر چه سریع تر به شمال برساند. پیک بیمارستان پسرجوانی ست به نام بابک, که تازه استخدام شده. پچ پچ بقیه را می شنود و اشاره های چشمانشان را حس می کند که مثل اینکه تازه وارد, باید قلب را ببرد. بابک دلش می خواهد خودی نشان دهد. مسئولش با قاطعیت می گوید خیلی حواس...

ماشینش که به پت‌پت افتاد و ناگهان خاموش شد، روی فرمان کوبید و گفت: _نگفتمت این‌جا نحسه؟ نگفتم از اون‌ور کوه دور می‌زنم می‌رسونمت به مقصد؟ خوبت شد حالا؟  ترس توی چشمانش موج می‌خورد. گفتم: _اصلا اومدم که این‌ جاده رو ببینم، تعریفش رو شنیده بودم. گفت: _برو آقاجون، برو پی کارت. به هر چی می‌خوای برس، ما رو ول کن جون ‌جدت. پیاده شد و آن‌قدر با کاپوت ور رفت تا بازش کرد. عصبی شده بود و صدای غر زدن‌هایش را از بیرون ماشین هم می‌شنیدم. از پشت شیشه به پایین صخره خیره شد. موج‌هایی که صفیرکشان به کمرکش ...

وقتی بچه بودم این خواب برایم تکرار می شد: توپم را برمی‌داشتم و از خانه می زدم بیرون که توپ بازی کنم. همینطور حین بازی گم می شدم. بعد که می گشتم، حین گشت زدن دوباره می رسیدم به خانه. خانه شبیه خانه ی خودمان بود. در و دیوار و حتی درخت های توی پیاده رو. اما حس می کردم خانه ی خودمان نیست. از لای در وارد می شدم. هال را می دیدم و خانمی را که مادرم بود. داشت موهای مشکی اش را شانه می کرد که جلوی صورتش را گرفته بود. موها مثل پرده ای آویزان بودند. درست مثل مادرم که وقتی خانه را ترک می کردم، حین انجام همین...

دست بند را گشود.پارچه را از سرم برداشت و از هلی کوپتر معلق دریک متری زمین چمن به بیرون پرتم کرد.هلی کوپتر غرید و از زمین فاصله گرفت.شاید ماهها بود که چمن زرد زمین بازی آب نخورده بود . خیلی جاها خاک نقره ای بی جان نمایان بود.بنرهای تبلیغاتی پاره که به دکل های چراغ های ورزشگاه گیر کرده بودند ، در باد ملایم می رقصیدند. به طرف تنها راه خروخ رفتم .از سالنی تاریک گذشتم به آرامی به سوی دریچه نور قدم برداشتم. اتاقی با شیشه ی شکسته که نور بیرون تنها روشنایی ساختمان بود . نرده ها مانع خروخ بود. دوباره به ...

در زمان های قدیم سرزمین ماد از دو بخش شمالی و جنوبی تشکیل می شد که یک بنای باستانی و طبیعی صخره ای که در آن هزارتویی به وسعت یک و نیم فرسنگ در یک و تیم فرسنگ بود، این دو بخش را از هم جدا می کرد.  در بخش جنوبی ماد ، مردمانی زندگی می کردند که در سواحل دریا ، منابع بیکران نمک و ماهی را دارا بودند و از قِبَل فروش آنها زندگی بخور و نمیری داشتند .اما در بخش شمالی که از منابع طبیعی بی بهره بودند، مردم با تلاش خود توانستند در   کشاورزی و دامپروری پله های ترقی را طی کنند.  بنای باستانی ، صخره ای طبیعی ...